Dane z IFS Cloud tam, gdzie ktoś naprawdę na nie czeka, bez pytania „czy ktoś to dziś wysłał”.
Zdefiniuj zakres danych raz. Aplikacja pobiera go z IFS Cloud według harmonogramu, pokazuje w widoku master-details i sama rozsyła: e-mailem, na kanał Teams, linkiem do przeglądarki. Klient, dostawca albo osoba w firmie bez licencji IFS dostają dokładnie swój wycinek danych, bez logowania się do Aureny.
Napisz, co dziś zajmuje Ci najwięcej czasuDlaczego teraz
Dwa problemy w IFS Cloud nie znikają, niezależnie od tego, jakiego narzędzia raportowego ktoś dziś używa.
OData w IFS Cloud nie łączy ze sobą dwóch projekcji. Zamówienie zakupu i dane dostawcy, pozycja i jej status, to dwa osobne zapytania, które ktoś musi ręcznie skleić. Dziś robi to zwykle Excel, na nowo, przy każdym uruchomieniu raportu.
Im więcej osób poza kręgiem licencjonowanych użytkowników IFS potrzebuje zobaczyć jeden wycinek danych, tym mniej sensu ma dawanie im loginu do Aureny. Klient pytający o status zamówienia, dostawca składający ofertę, kierownik, który potrzebuje jednej liczby raz w tygodniu — dziś dostają to telefonem, przekazanym mailem albo w ogóle nie dostają.
Żaden z tych dwóch problemów nie wynika z decyzji jednego dostawcy narzędzia raportowego. Rosną razem z tym, ile danych w IFS Cloud faktycznie się gromadzi i ile osób poza samym IFS Cloud tych danych potrzebuje.
Co robi
Zakres danych
Wskazujesz projekcję i entityset z IFS Cloud, wybierasz pola i filtr. Nazwa projekcji podawana jest ręcznie, świadomie — automatyczne wykrywanie ze strony Aureny sprawdziliśmy na żywym środowisku i nie działa bez sesji przeglądarki, więc nie udajemy, że działa.
Łączenie danych z kilku źródeł
OData w IFS Cloud nie robi joinów między projekcjami. Własny silnik korelacji łączy dwa zakresy po wspólnym kluczu biznesowym, z obsługą relacji jeden do wielu.
Harmonogram
Zakres pobiera się cyklicznie, w tle, bez klikania. Nieudane pobranie zostaje zapisane tak samo jak udane, więc nikt nie dowiaduje się o awarii dopiero z pustego raportu.
Widok master-details
Lista rekordów, szczegóły po kliknięciu, zagnieżdżone pozycje z połączonych zakresów.
PDF i wersja do druku
Eksport z polskimi znakami diakrytycznymi zweryfikowanymi wprost, nie założonymi.
Dystrybucja
E-mail przez Microsoft Graph, z raportem w treści i PDF-em w załączniku. Kanał Teams jako Adaptive Card przez Workflow w Power Automate. Link do przeglądarki, z terminem ważności i opcją jednorazowego użycia.
Portal klienta
Twój klient loguje się linkiem jednorazowym, bez hasła, i widzi wyłącznie status swoich zamówień. Bez licencji IFS. Odebranie dostępu działa natychmiast.
Portal dostawcy
Dostawca zgłasza ofertę przez formularz. Zgłoszenie trafia do kolejki, którą przegląda człowiek. Żadne zgłoszenie nie zapisuje się automatycznie w IFS Cloud.
Logowanie dla użytkowników wewnętrznych
Entra ID (SSO, polityka MFA klienta) albo konto lokalne, e-mail i hasło z obowiązkowym drugim składnikiem TOTP. Konto lokalne odblokowuje start wdrożenia, zanim dział IT klienta zdąży zarejestrować aplikację w swoim tenancie Entra ID.
Ekran konfiguracji pierwszego uruchomienia
Administrator wdrażający produkt wpisuje dane połączenia z IFS Cloud i Entra ID przez przeglądarkę, nie edytując plików na serwerze ręcznie. Wpisane sekrety trafiają do bazy zaszyfrowane, nie jawnym tekstem.
Jak działa dostęp do danych
Aplikacja łączy się z IFS Cloud jednym kontem serwisowym. IFS nie widzi poszczególnych użytkowników aplikacji, więc to, kto co widzi, rozstrzyga własna warstwa uprawnień po stronie aplikacji, nie IFS. Każdy endpoint zwracający dane sprawdza to jawnie, z domyślną odpowiedzią „nie masz dostępu”. Ta sama warstwa obowiązuje niezależnie od tego, którą z dwóch metod logowania użytkownik się zalogował. To trzeba omówić przy wdrożeniu, nie po nim.
Aplikacja czyta z IFS. Nie ma ścieżki, którą raport zmieniałby cokolwiek po stronie IFS Cloud.
Bezpieczeństwo i wdrożenie
Logowanie nie kończy się na haśle
Konto lokalne wymaga drugiego składnika (kod z aplikacji uwierzytelniającej albo jeden z dziesięciu jednorazowych kodów zapasowych) przy każdym logowaniu, bez wyjątku. Trzy błędne próby hasła blokują konto na 15 minut. Odpowiedź serwera nie zdradza, czy dany adres e-mail w ogóle ma konto, ani treścią, ani czasem odpowiedzi. Każda próba logowania zostaje zapisana w audycie.
Wdrożenie bez ręcznej edycji plików
Ekran konfiguracji prowadzi administratora przez pola połączenia z IFS Cloud i Entra ID, chroniony tokenem widocznym wyłącznie operatorowi hosta w logach kontenera, nigdy w bazie danych ani w sieci. Po skompletowaniu konfiguracji ekran zamyka się sam.
Gdzie to stoi
W Twojej infrastrukturze. Kontener z aplikacją, baza danych i reverse proxy z automatycznym TLS uruchamiasz tam, gdzie masz Dockera. Dane nie wychodzą na zewnątrz, bo nie ma dokąd.
Czego tu nie ma
- Edytora raportów. Zakres danych definiuje się polami i filtrem, nie przeciąganiem elementów po kanwie. Układ PDF-u i widoku jest jednym, wspólnym szablonem, nie czymś projektowanym raport po raporcie. Jeśli szukasz narzędzia do swobodnego projektowania układu strony, to nie jest ono.
- Etykiet pól w wybranym języku. Sprawdziliśmy to na żywym środowisku demo: IFS Cloud nie oddaje tłumaczeń nazw pól przez
$metadata, niezależnie od nagłówka żądanego języka. Widok pokazuje nazwy techniczne z IFS. - Automatycznego wykrywania projekcji ze strony Aureny. Nazwę podaje się ręcznie, raz, przy definiowaniu zakresu.
- Panelu administracyjnego do zmiany konfiguracji po pierwszym uruchomieniu. Ekran konfiguracji zamyka się, gdy jest kompletna. Zmiana rotowanego sekretu wraca dziś do edycji pliku środowiskowego i restartu kontenera.
Następny krok
Napisz, kto dziś czeka na dane z IFS Cloud, mimo że nie ma tam własnego loginu, albo jaki raport zależy od tego, że ktoś pamięta, żeby go wysłać. Zobaczymy, czy to pasuje.
